ترس انگیز

جمعه 13 دی 1392 00:19نویسنده : زهرا .

 



سهراب میگفت:
دوست من هستی ترس انگیز است!
چقدر حرفش را می فهمیدم
و همیشه با خودم زمزمه میکردم و مثل یک ذکر قلبی در جانم می نشست:
دوست من هستی ترس انگیز است!
یک روز، انگار همین امروز یا همین حالا که این کلمات را سیاه مشق میکنم،
فهمیدم این منم که ترس انگیزم!!
سهراب دوست من! هستی ترس انگیز نیست
بیرون از ما هیچ ترسی، مرگی یا یأسی، هیچ چیز بدی نیست
منفی هایی که احساس می کنیم، حتی تلخی و آزردگی که از دوستی به ما میرسد، انعکاس منفی های درون ماست.
دست کم اینجا که من هستم اینگونه است
پاکان را نمیدانم و نمیگویم
از خودم میگویم و از اینجایی که هستم
بیرون بیا
از خودت و از اینجایی که هستی
تا ببینی بیرون ترسی نیست
فقط خداست و بس!


برچسب ها: خدا ، هستی ، ترس ،
آخرین ویرایش: جمعه 13 دی 1392 00:21

 
شنبه 14 دی 1392 12:56
من با این جمله موافقم تلخی که از دوستی به ما می رسد انعکاس منفی های درون ماست چون دو حالت بیشتر وجود ندارد طبق اون آیه یا خوبی به تو می رسه که از خداست یا بدی می رسد که از خودته.
جمعه 13 دی 1392 15:30
سختی کار همین جاست بیرون آمدن از خود بعضی وقتا فکر می کنم چرا ما عالم ذر رو یادمون نمی یاد؟! خودم جواب می دم معلومه چون اونجا خودی نمی دیدی فقط خدا بود بس!
زهرا .
بیرون آمدن از خود شاید همین باشد که استاد طیب می فرمایند از خواست و سلیقه و نظر و انتخاب خودت بگذر. عبد از خودش سلیقه ای و انتخابی ندارد چشم به دهان مولاست. وقتی فکر خودم انتخاب خودم و دلخواه خودم را کنار بگذارم رفته رفته خودی نمی ماند و از خود بیرون می آیم. و البته این در عمل و بتدریج اتفاق می افتد

 
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات