بهار انسانیت...

چهارشنبه 28 اسفند 1392 18:28نویسنده : سمیرا .

 




تولّد جسمانی بشر بهار، جوانی او تابستان، میانسالی اش پاییز و کهنسالی و

مرگ جسمانی او زمستان طبیعت بشری است. سیر معنوی انسان نیز بهار و تابستان

و پاییز و زمستانی دارد. بهار انسانیت، پس از سرد و خاموش شدن شراره ها و

تعلّقات نفسانی انسان آغاز می شود و روز آغاز چنین بهاری، به حق روز نوی

است وإلاّ پیش از رسیدن به این روز، همه ی روزهای سال یکسان و تکراری و

ملالت آوررند
و نوروز بی معنا و مصداق است.
.
.
.
روز عید یعنی روز عود و بازگشت از مجاز به حقیقت، از ظاهر به باطن، از

غفلت به ذکر، از معصیت به طاعت، از زندگی طبیعی به حیات طیبه ی انسانی و

نهایتاً از ماسوی الله به الله، که انّا لله و انّا الیه راجعون. این رجعت و عود به اصل، به

راستی عید است.

.
.
.
روز نو عالم طبیعت اول بهار است

ولی روز نو عالم انسانیت وقتی است که شخص در حقیقت انسانی خود، بعد از

موت اختیاری، به حیات طیبه ی انسانی زنده شود و کمالات انسانی در او شکوفا

گردد و درخت وجودش به گُل نشیند. با چنین روزی بهار عالم انسانیت برای

شخص آغاز می شود و به حق، چنین روزی را باید عید شمرد و شادمانی کرد.1

1. سایت اهل ولاء، مقالات استاد، مقاله ی نوروز.




برچسب ها: بهار انسانیت ، استاد طیب ،
آخرین ویرایش: چهارشنبه 28 اسفند 1392 06:07

 
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر

 
ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | اخبار کامپیوتر، فناوری اطلاعات و سلامتی مجله علم و فن | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو