تمرین شرک یا تمرین توحید؟

چهارشنبه 28 خرداد 1393 23:08نویسنده : زهرا .

 



هر بدی ای که من دارم، ریشه در یک شرک دارد. اگر من بدی هایم را کنار بگذارم، دارم به خالص شدن کمک می کنم.
 تمام اعمال ما، دانه دانه یا تمرین شرک است و یا تمرین توحید است. اگر عمل خوب باشد، دارم تمرین توحید می کنم و اگر خدای نکرده عمل بد و گناه و مکروه است، دارم تمرین شرک می کنم.
بنابراین باید تمرین شرک را کنار بگذارم. این حرف اول و قدم اول است. اصلا انسان مومن نیست مگر زمانی که گناه را کنار بگذارد. حداقل مقبول از ایمان آن زمانی است که انسان گناه نمی کند. دیگر گناه نمی کند. این به حداقل مقبول از ایمان رسیده است. کمترش مشکل دارد.
 چنین آدمی که به حداقل از ایمان رسیده، قدم اول را خودش برداشته است تا نظر لطف خدای متعال نسبت به این شخص جلب شود. تا آدم گناه را کنار نگذاشته باشد، آن نظر لطف جلب نمی شود.
این نظر لطف اختصاصی است که خدای متعال می خواهد و می کوشد
(البته این لفظ بد است) و اعمال ولایت می کند که بنده اش خالص شود. این یک نظر لطف خاص می خواهد. این نظر لطف خاص مبتنی بر این است که من گناه را ترک کرده باشم. اعمال ولایت تازه از آنجا شروع می شود. خدای متعال می کوشد که این بنده را خالص کند. این اعمال ولایت و این کار از آن زمانی است که بنده گناه را کنار گذاشته باشد.

برگرفته از سایت javedan.ir

آخرین ویرایش: چهارشنبه 28 خرداد 1393 23:41

 
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.

 
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic