دم برنیار....

چهارشنبه 23 مهر 1393 22:24نویسنده : سمیرا .

 


مصیبت می ­آید تا ظرف وجودی ما را بزرگتر کند. عطای بزرگی خدا برای ما در نظر گرفته، ظرفیّت روحی ما الان گنجایش آن عطا را ندارد. خدا یا باید از دادن آن عطا صرف‌نظر کند یا باید ظرف ما را بزرگ کند. ظرف بزرگ نمی­شود مگر در دل ابتلائات. ابتلائات کِی ظرف ما را بزرگ می­کند؟ وقتی دم برنیاوریم. بادکنک را وقتی باد می‌کنند کِی بزرگ می­شود؟ وقتی سوراخ نداشته باشد؛ والاّ وقتی سوراخ داشته باشد شما از این طرف باد می­کنید از آن طرف بادش خالی می­شود و بزرگ نمی­شود. وقتی شما پیش هر‌کس سفره­ ی دلت را باز می­کنی، از دست خدا و خوبان خدا درد دل و شکایت می­کنی که چرا چنین بلایی سر من آوردند و نمی­ گویی که چه دسته گل­ هایی آب دادی که این­طوری شد، فقط این طرف را می­گویی که خدا را محکوم­ کنی، مال این است که بادکنکت سوراخ دارد. از این طرف بلا می ­دهد از آن طرف خالی می­کنی. بگذارید بیاید، درش را ببند و ابراز و اظهار نکن تا ظرف وجودت بزرگ شود تا عطایی که خداوند برایت در نظر گرفته جا داشته باشی تحویل بگیری والاّ جا ندارد و تا زمانی که این­قدر بزرگ نشوی آن بلا ادامه دارد.
این هم یک نکته است که اگر بروی پیش این و آن بگویی بلا برطرف نمی­شود؛
چون آن بادکنک قرار است بزرگ شود. هر چه تو از آن طرف بادش را خالی کنی از این طرف دوباره بادش می­کنند؛
چون قرار است بزرگ شود.


استاد طیّب   http://www.ahlevela.com

برچسب ها: ابتلائات ، سختی ها ،
آخرین ویرایش: چهارشنبه 23 مهر 1393 23:51

 

 
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات