چه کنیم غم، غصّه، نگرانی، حسرت و ... سراغمان نیاید؟

سه شنبه 19 اسفند 1393 01:20نویسنده : سمیرا .

 
چه كنیم باورمان كامل شود كه دیگر غم، غصّه، نگرانی، حسرت و حرمان و ... سراغمان نیاید؟


«ألخیرُ فی ما وَقع» همانی كه واقع شد، خیر است.

بهترین، مناسب­ترین، زیباترین، دوست داشتنی­ترین، ارزشمندترین چیزی كه در این موقعیت و شرایط می‌توانست

اتفّاق بیفتد همان است كه اتفّاق افتاده است؛ چون پیش آورنده‌ی این اتفّاق خداست.

شما چگونه می‌توانید بگویید خدا این اتفّاق را پیش آورد؛ ولی بهتر از این هم می‌توانست باشد؟

می‌توان توجیهی پیدا كرد؟

به من بگویید كسی هست كه بتواند توجیهی پیدا كند كه كاری كه خدا كرد ناقص بود و تمام عیار نبود،

یك گوشه‌اش ساییده بود و یك طرفش می‌لنگید.

هیچ توجیهی هست كه انسان فعل خدا را اینگونه بگوید؟ پس هر چه كه شده بهترین است «ألخیرُ فی ما وَقع».

 این حرف­ها را به خودمان تلقین كنیم. كسری ما باور و یقین است؛

والاّ این حرف­ها را همه شنیده ­ایم و الآن هم كه می‌گویم حرف نو برای شما نمی‌زنم.

این حرف­ها در فطرت همه‌ی ما هست. من از كتاب وجود خودِ شما بازخوانی و تكرار می‌كنم،

حرف نو برای شما نیاوردم؛ منتها كسری كه ما داریم در باور کردن و یقین کردن به این حرف­هاست؛

چون وقتی كه یقین كردیم دیگر غصّه و حسرت و احساس محرومیّت در زندگی نباید باشد.

نگاه كنید، اگر در ما نیست، به یقین رسیده‌ایم.

اگر هست نشان می‌دهد كه باور ما می‌لنگد، ضعیف است و هنوز كامل نشده است.

چه كنیم باورمان كامل شود كه دیگر غم، غصّه، نگرانی، حسرت و حرمان و ... سراغمان نیاید؟

باید حرف­هایی كه یاد گرفتیم را به خودمان تلقین كنیم؛ چون راه رسیدن به یقین تلقین به خویشتن است.

یعنی دائم به خود بگوییم هر چه كرده خدا كرده و كارهایی را هم كه خدا كرده بهترین است و بهتر از آن اصلاً شدنی  نیست؛

اگر بهتر می‌شد خدا كرده بود. دائم به خودمان این حرف­ها را بگوییم، تلقین كنیم تا به یقین و باور برسیم.

استاد طیّب

http://www.ahlevela.com



برچسب ها: ألخیرُ فی ما وَقع ، همانی كه واقع شد ، خیر است ، باور و یقین ، غصّه و حسرت و احساس محرومیّت در زندگی ، راه رسیدن به یقین ، تلقین به خویشتن ،
آخرین ویرایش: سه شنبه 19 اسفند 1393 01:31

 

 
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic