اِسمَعی اِفهَمی یا سمیرا بنت.....

دوشنبه 11 خرداد 1394 10:40نویسنده : سمیرا .

 
وادی السلام



یکی از چیزهایی که انسان را با موت رفیق می­کند، همین تلقین خواندن است. انسان بنشیند و به خودش تلقین کند؛

یعنی به یاد خودش بیاورد که این دنیا همیشگی نیست،

این جوانی، این مقام، این نداری ما و دارایی دیگران هم همیشگی نیست.

اینها همه‌اش خواب و خیال است؛ از خواب بیدار شویم نه دارایی­ها دارایی هستند نه نداری­ها نداری است.

حقایق این عالم را به یاد خودش بیندازد، اینها خواب است، واقعیّت ­ها چیست؟

خدا، اولیاء خدا و آخرت واقعیّت و همیشگی است. اینها رفتنی و فانی و آنها باقی هستند.

اینها میّت و آنها حیّ هستند. اینها را انسان به خودش تلقین کند،

همین تلقین را که به مرده می­خوانند:

                     «اِسْمَعْ اِفْهَمْ‏ یا فُلانَ‏ بْنَ‏ فُلانٍ‏ اِذا اَتاكَ الْمَلَكانِ الْمُقَرَّبانِ رَسُولَیْنِ مِنْ عِنْدِاللَّهِ تَبارَكَ وَ تعالى وَ سَاَلاكَ عَن رَبّکَ»

فرد روزی یک بار این کار را بکند. البتّه دیگران بفهمند، می­ گویند  این دیگر کیست؟

این کار را جلوی مردم، پدر و مادر و دیگران نکنید، این حرف را نمی ­فهمند؛

ولی کاری ندارد، شبی نصف شبی جایی که کسی خبردار نمی­شود ضرر ندارد، بنشیند و همین تلقین را به خودش بخواند،

ببینید چه می­شود؟ مدّتی این تلقین را به خودتان بخوانید: گوش کن بفهم «أنَّ‏ اللهَ‏ تَبارَكَ‏ وَ تَعالىٰ‏ نِعْمَ‏ الرَّبُّ»‏.

فلانی فرزند فلانی، خدای ما خیلی خوب خدایی است. همین تلقین را بخوانیم تا این حقایق را ببینیم؛

باورمان بیاید می­ بینیم. الآن شک زده هستیم، باورمان نیست که رزّاق، خالق و مدّبر ما خداست.

باور نکردیم، به زبان گفتیم؛ چون دیگران گفته ­اند ما هم یاد گرفته­ ایم و تکرار می­ کنیم؛ خوب هم هست،

همین هم که به زبان می­ گوییم

خودش شرافت است؛ امّا بین دیدن و گفتن خیلی فاصله است.

استاد طیّب

http:///www.ahlevela.com



برچسب ها: موت و فنا ، تلقین میت ، این دنیا همیشگی نیست ، اسمع افهم ،
آخرین ویرایش: دوشنبه 11 خرداد 1394 11:02

 

 
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic