در دل دوست به هر حیله رهی باید کرد....

شنبه 20 دی 1393 10:53نویسنده : سمیرا .

 



"مؤمن حیّال است و با تملّق و چاپلوسی و چرب­ زبانی هم که شده جای خود را نزد خدا

و اولیای خدا باز می­کند.بالاخره یک­جوری باید خودمان را قالب کنیم. در دل دوست به هر حیله رهی باید کرد"

 (مصباح الهدی، ص 239)

عموم خلق وقتی سراغ دعا می­روند طلبکاری­هایشان را از خدا لیست می­کنند: خدایا این را بده، آن را بده

یا دلخوری­هایشان را به خدا می­گویند: خدایا این چه اتّفاقی بود در زندگی ما افتاد؟

خدایا چرا این کار را کردی؟ دائم از جنبه­ ی مطالبه یا گلایه با خدا حرف می­زنند.

خب این هم یک سبک گفتگوی با خداست که انسان بنشیند تا جایی که معرفت و فهمش راه می­دهد،

نعمت­های الهی را بشمارد. گر‌چه « اِنْ تَعُدُّوا نِعْمَتَ اللهِ لا تُحْصُوها» هیچ مخلوقی راه به احصاء و شمارش

نعمت­های الهی ندارد؛ امّا تا جایی که عقلش قد می­دهد را بشمارد

و جایی که عقل قد نمی­دهد همین­طوری گتره ­ای بدون معرفت هم که شده تعریف کند.

خدایا این کارهای خوبی که کردی، تازه چه کارهای خوبی کردی که من نفهمیدم و سرم نمی­شود،

همین­طوری از خدا تعریف و تشکّر کند.

 

این حیله را یاد بگیرید. کمی تمرین کنید. این­ بار که سر سجّاده نشستید این­طوری با خدا حرف بزنید.

البتّه این تعبیر بشری است که می­کنیم اگر کسی بیاید شروع کند از ما تعریف کردن که شما چقدر خوبی،

چقدر سخاوتمندی، چقدر بزرگواری، چقدر تا حالا به ما خوبی کردی،

انسان خجالت می­کشد بعد از این همه تعریف او را مورد بی­ مهری قرار دهد، این تازه مال بشر است؛

خدا که لطف و رحمت محض است. تعبیر خجالت کشیدن را خود خدا در بعضی احادیث قدسی آورد فرمود:

من از این بنده شرم می­کنم که او را نپذیرم، دست رد به سینه­ اش بزنم و او را نبخشم.

استاد طیّب


http://www.ahlevela.com



برچسب ها: دعا ، شمارش نعمت های الهی ، تشکر ،
آخرین ویرایش: شنبه 20 دی 1393 11:06

 

 
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic