فرصتی برای تامّل....

سه شنبه 28 مهر 1394 11:21نویسنده : سمیرا .

 
حضرت علی اصغر


 بارها اشاره کرده‌ام؛ مخاطبش هم ابتدائاً خودم هستم؛ فکر کنیم به‌راستی تا کنون چقدر خرجِ دینمان کرده‌ایم؟

برای دینمان چه هزینه‌ای کرده‌ایم؟

 آیا حاضریم پدر و مادر و همسر و فرزندانمان را در راه دینمان فداکنیم و به قربانگاه بفرستیم؟

 خصوصاً عزیزانی که جدیداً خدا به آنها فرزندی داده است؛

 بچّه‌ی شیرخوار و کم سنّ و سال دارند؛

آیا به‌راستی حاضریم بچّه‌ی شیرخوارمان را در راه دینمان به صحنه‌ی شهادت بفرستیم؟

 انسان جوان رعنایی را به جبهه می‌فرستد؛ می‌گوید این جوان به میدان جنگ که می‌رود، یک تعداد از دشمن را می‌کشد؛

فوقش این­که شهید هم بشود.

گر چه این  برای انسان سخت است؛

ولی تحمّلش راحت‌تر از این است که بچّه‌ی شیرخوارِ بی‌دفاعش را در برابر تیر سه‌شعبه‌ی حرمله قرار دهد.

واقعاً فکر کنیم. چقدر آمادگی داریم؟ چقدر مرد این میدان هستیم؟

اگر از اباعبدالله علیه السلام دم می‌زنیم؛ که چه نیکو است این دم زدن؛

چقدر گام در مسیر ایشان می‌گذاریم و راه می‌رویم؟ چقدر آماده‌ی ایثاریم؛

آماده‌ی پاک‌بازی در راه محبوب و معشوق ازلی‌مان هستیم؟

جا دارد در روز هفتم ماه محرّم الحرام، روز عطش و روز علی اصغر علیه السلام ، به این نکته ها بیندیشیم؛

خودمان را محک بزنیم و ببینیم به‌راستی اگر امروز روز عاشورای سال شصت و یک هجری بود، ما چه می‌کردیم؟

چقدر مستعدّیم؟

استاد طیّب

http://www.ahlevela.com

برچسب ها: روز هفتم محرم ، حضرت علی اصغر علیه السلام ، قحط آب ، درس های عاشورا ،
آخرین ویرایش: سه شنبه 28 مهر 1394 11:39

 

 
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات