دستورالعمل‌های خاص و عام سلوكی

یکشنبه 14 شهریور 1395 23:05نویسنده : سمیرا .

 
تسبیح قشنگ، ذکر، سجاده

باید توجّه داشت در سلوك بعضی اوقات مربّی، پیر، راهبر، مرشد، مراد ـ هر تعبیری كه به كار ببریم ـ دستورالعمل خاصّی متناسب با وضعیّت ویژه‌ی یك فرد می‌دهد.

این دستورالعمل فقط متعلّق به آن فرد است و برای دیگری كارایی ندارد.

گاهی مثلاً در كتابی نقل شده كه فلان عارف بزرگ به كسی دستور ذكر یا چلّه‌نشینی خاصّی داده است.

خواننده‌ی كتاب هم مشغول انجام آنها می‌شود، بی‌توجّه به این كه آن دستورالعمل ناظر بر احوال خاصّ آن شخص بوده و برای آن حالت و موقعیت تجویز شده است و خود او از نظر سلوك در چنان حالت و موقعیتی قرار ندارد؛ از این‌‌رو این ذكر، چلّه‌نشینی و ریاضت، سازندگی مورد نظر را در او نخواهد داشت و حتّی ممكن است ضایعات و تخریب‌هایی را هم در‌پی داشته باشد.

نمی‌شود بی‌گدار به آب زد و به صرف اینكه فلان عارف به یكی از شاگردانش فلان ذكر را داده و در كتابی هم نوشته شده است، به آن ذكر مشغول شد.

این اذكار مثل دارو می‌مانند. دارو به خودی خود چیز خوبی است، امّا استفاده از دارو باید با تجویز پزشك حاذق و با معاینه‌ی دقیق و تشخیص حالت فرد بیمار صورت گیرد.

باید پزشك معیّن كند كه بیمار چه دارویی، آن هم به چه میزان و با چه ترتیبی و در چه مدّتی مصرف كند. به صرف اینكه مثلاً داروهای این داروخانه را مریض‌هایی مصرف كرده‌اند و حالشان خوب شده است، جایز نیست من و شما هم كه احساس بیماری می‌كنیم، سرِخود داروهای داروخانه را برداریم و مصرف كنیم.

این نحو استفاده از دارو نه تنها بیماری ما را درمان نمی‌كند، بلكه گاهی بیماری‌های جدیدی را هم در ما ایجاد می‌كند.

ذكرهای خاص یا دستورهای سلوكی خاص، با توجّه به حالت و وضعیت سالك، باید از سوی مربّی و راهبر ذی‌صلاح داده ‌شود. البتّه برخی از اذكار و دستورالعمل‌ها جنبه‌ی عمومی دارد. این دستورالعمل‌ها به گونه‌ای نیست كه ناظر به وضعیت شخص معیّنی تجویز شده باشد.

بسیاری از اذكاری كه در قالب روایات از پیغمبر اكرم6 و ائمّه‌ی معصومین: وارد شده است، جنبه‌ی عمومی دارند. همه می‌توانند از آن اذكار استفاده كنند. آنها ذكر خاص نیستند. دستورهای سلوكی ائمّه: كه به صورت دستورهای عام داده شده، برای همه قابل تبعیت است.

 

مهدی طیب، حدیث دوست،دستورالعمل‌های خاص و عام سلوكی



برچسب ها: دستورالعمل‌های خاص و عام سلوكی ، ذکر ، ذکرهایی از بزرگان ،
آخرین ویرایش: یکشنبه 14 شهریور 1395 23:10

 

چرا هرچی ذکر میگم هیچ اثری نداره؟؟!

سه شنبه 31 شهریور 1394 14:21نویسنده : سمیرا .

 
ذکر، تسبیح


ذکر لسانى :

یعنى بدون توجّه ذهن و فکر و بدون حضور قلب و دل، مشغول گفتن ذکرى بودن.

با توجّه به اینکه روح ذکر توجّه قلب است، ذکرى که در حالى به زبان رانده مى
شود

 که حواسّ و فکر و قلب و دل شخص جاى دیگرى است،

مثل پیکر بى
روحى است که از آن کارى ساخته نیست.

 لذا بر این مرتبه از ذکر اثر چندانى مترتّب نیست.

علّت اصلى اینکه اوراد و اذکار و عبادات اشخاص غالباً ثمرات و نتایج وعده داده شده را در پى ندارند،

همین خالى از توجّه و حضور قلب بودن آنهاست.


استاد طیّب


http:www.ahlevela.com



برچسب ها: ذکر ، چرا هرچی ذکر می گم هیچ اثری نداره ، ذکر لسانی ، ذکر بدون توجه ،
آخرین ویرایش: سه شنبه 31 شهریور 1394 14:27

 

طعم جدیدی از حیات

یکشنبه 10 اسفند 1393 22:32نویسنده : سمیرا .

 



قرآن فرمود: «یا اَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا اسْتَجیبُوا لِلّهِ وَ لِلرَّسُولِ اِذا دَعاكُمْ لِما یُحْییكُمْ» (سوره ی انفال، آیه‌ی 24 )
 ای کسانی که ایمان آوردید دعوت خدا و پیامبر را وقتی شما را به سوی چیزی که شما را زنده می‌کند دعوت می­کنند، اجابت کنید.
 به مؤمنین می­گوید که شما را زنده می­کند؛ یعنی شما الآن زنده نیستید، حیات دیگری است.
یا در آیه­ ی دیگری فرمود:
«مَنْ عَمِلَ صالِحاً مِنْ ذَكَرٍ اَوْ اُنْثى‏ وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَلَنُحْیِیَنَّهُ حَیاةً طَیِّبَةً» (سوره‌ی نحل، آیه‌ی 97)
 اگر مرد یا زنی در حالی­که ایمان داشته باشد عمل صالح انجام داد، ما که خدا هستیم او را به حیات طیبه زنده می­کنیم.
یعنی الآن زنده نیستید و لازمه­ ی رسیدن به این حیات و لازمه ­ی تجربه ­ی معنای جدیدی از زنده بودن:
 نورانیت قلب است که در اثر ذکر پیش می­ آید.
کسی که به آن مرتبه­ ی نورانیت باطنی از طریق ذکر برسد، طعم جدید حیات و حیات متعالی را تجربه می­ کند.


استاد طیّب

http://www.ahlevela.com

برچسب ها: حیات ، حیات متعالی ، نورانیت باطنی ، ذکر ، حیات طیّبه ، نورانیت قلب ،
آخرین ویرایش: یکشنبه 10 اسفند 1393 22:40

 

حلاوت یاد محبوب

سه شنبه 5 آذر 1392 19:58نویسنده : زهرا .

 

تسبیحات حضرت زهرا سلام الله علیها بافضیلت ترین تعقیبات نماز است و ذکر کثیری که خداوند در قرآن امر میکند (اذکروا الله ذکرا کثیراً) همین است.
این تسبیح مثل هر ذکری آدابی دارد. در ذکر باید توجه به مفاهیم باشد تا به قلب راه پیدا کند. ابتدا ذکر لسانی است؛ بعد ذکر معنوی و توجه به معناست؛ سپس ذکر قلبی است  که دل ذاکر میشود.
پس برای بهره بردن از ذکر طمئنینه لازم است. حلاوت ذکر با توجه حاصل میشود. باید به روح فرصت داد تا حلاوت آن را درک کند؛ همان طور که هنگام غذا خوردن اگر شتابزده غذا را فرو دهیم طعم آن و لذت غذا خوردن را احساس نمیکنیم.  اگر سالهاست ذکر میگوییم و هنوز به آثاری که برای ذکر برشمرده اند نرسیده ایم، معلوم میشود ذکر ما لقلقۀ لسان است.
راه بهره بردن از دانسته ها و اطلاعات دینی رسیدن به باور قلبی است. برای رسیدن به باور و یقین قلبی، باید آن حقیقت را به قلب خود تلقین کنیم. تلقین هم زبانی است هم رفتاری و عملی؛ یعنی هم در قالب واژه ها به خود بگوییم، هم رفتارمان را در آن جهت سامان دهیم تا به باور برسیم. وقتی میگوییم الله اکبر، یعنی نترس؛ خدا از همه بزرگتر است؛  دربرابر هیچکس خودت را نباز...

ادامه این مبحث را در سایت اهل ولاء سخنرانی استاد مهدی طیب در جلسه 92/8/30 پیگیری کنید.


برچسب ها: ذکر ، حضرت زهرا س ، باور قلبی ، استاد طیّب ،
آخرین ویرایش: پنجشنبه 7 آذر 1392 10:47

 

هست

جمعه 22 شهریور 1392 06:04نویسنده : زهرا .

 
نقش تو در چشمم و ذکر تو بر لب و جای تو در قلبم

پس کجا پنهان می شوی؟
                                                         حسین بن منصور حلّاج



خدا همه وقت خداست و ما هم به یاد او، هستیم. هر اندازه با خدا هستی، هستی؛ والا نیستی.

                                                                                                                                حاج اسماعیل دولابی رضوان الله علیه



برچسب ها: خدا ، هست ، ذکر ، یاد ،
آخرین ویرایش: سه شنبه 26 شهریور 1392 00:11

 

 
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات